Er zijn veel Marokkaanse jongeren die het erg goed doen in de Nederlandse maatschappij; dat zie je in de wereld van de sport, film/theater, muziek, politiek en de zakelijke dienstverlening. Maar de grootste groep doet het niet goed. Volgens recente cijfers valt jaarlijks 70 procent van de Marokkaanse scholieren vroegtijdig uit in het (v)mbo-onderwijs. Zeven van de tien jongeren stopt met school en komt zonder startkwalifi catie op straat terecht. Als deze jonge mensen de arbeidsmarkt opkomen, zijn ze slechts geschikt voor ongeschoold werk zoals productie-, magazijn- en schoonmaakwerk. Deze jongeren voelen zich te goed voor dit werk. Velen van hen zoeken daarom hun geluk in de criminele wereld, met alle gevolgen van dien. Ongeveer 60 tot 70 procent van de jongeren die in een justitiële jeugdinrichting vastzitten, is van allochtone afkomst. Het roept de vraag op: de jeugd heeft de toekomst, maar wat heeft de toekomst voor de Marokkaanse jeugd in petto? Kunnen wij deze toekomst beïnvloeden of is het inderdaad zoals velen ons willen overtuigen “elmaktoub”
(lotsbestemming)?

Onwetendheid heeft vrijspel
Martin Luther King heeft in de jaren vijftig van de vorige eeuw de kenmerken geschetst van de zwarte gemeenschap in Amerika en hij kwam tot de volgende twee conclusies: de oorzaak van deze slechte positie is armoede en onwetendheid. Deze conclusie gaat voor een deel ook op voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland. Willen we structureel iets veranderen aan deze negatieve spiraal, dan is het
zaak om ons niet alleen te richten op de bestrijding van de symptomen, maar ons juist te richten op de kern van het probleem: armoede en onwetendheid. Daarbij ligt de oplossing van het probleem bij de mensen zelf. In de Marokkaanse gemeenschap ontbreekt een middengroep: 30 procent doet het goed (bovenlaag), 70 procent doet het slecht (onderklasse). Het percentage van 70 procent schoolverlaters is in meerdere opzichten schrikbarend hoog. Zeker wanneer we ons realiseren dat toen God de Heilige Koran openbaarde aan de profeet Mohamed, de boodschap met één woord geopenbaard werd: “Ikra = Lees”. Tegenwoordig hebben de meeste mensen een hekel aan lezen en dan heeft onwetendheid vrijspel.

Grote uitdaging
De oplossing is om een sterke middengroep te scheppen. Idealiter moet in de toekomst de globale verdeling worden: 30 procent bovenklasse, 40 procent middenklasse en 30 procent onderklasse. Als we op een slimme manier investeren in de middengroep (mbo-scholieren), zal de Marokkaanse gemeenschap haar maatschappelijke en economische positie in de Nederlandse samenleving blijvend verstevigen. Hiervoor is wel een verandering in het denken nodig, zowel bij jongeren en opvoeders als bij docenten en hulpverleners. Een grote uitdaging, waar overheid en media zich beter maar niet te veel mee moeten bemoeien, dit frustreert alleen maar het proces.

Abkader Chrifi vormt het brein achter de campagne. In 2004 publiceerde Chrifi zijn ideeën over de wijze waarop de Marokkaanse gemeenschap zich zal herstellen: Het succes ligt op straat, een succeshandboek voor de Europese Marokkanen.