Airfares cheap discount air travel belize city. Cheap airfares. Cheap airfares ny san juan. Cheap airfares to hong kong. Cheap student airfares….

Bij Levinas gaat het om wat er gebeurt als de een denkt voor de ander. De
denker kan zich ineens beschaamd voelen als hij ziet dat zijn goedbedoelde
plannen verkeerd uitpakken. Daarvoor is wel een rechtstreekse confrontatie
vereist tussen de denker en degene(n) voor wie hij heeft gedacht.
In de zorgsituatie die jullie bedoelen zal dat maar zeer gedeeltelijk het
geval zijn. Managers en beleidsmakers zitten daar in de rol van de denker
als het gaat om introductie van de marktwerking. Patiënten bevinden zich aan
het andere eind. Verpleegkundigen en verzorgers zitten daar precies
tussenin. Een weinig benijdenswaardige positie. Zij kunnen zich tegenover
patiënten zeer zeker schamen voor wat ze niet mogen of juist wel moeten
doen. Maar dat is niet de schaamte voor de eigen mooie plannen waar Levinas
het over heeft, want die komen in dit geval niet uit de koker van de
verzorgers. Die komen van de beleidsmakers maar die zitten weer op veilige
afstand van de patiënten.
Dat impliceert dat de ontmoeting met de Ander, opgevat als degene voor wie
je hebt gedacht, nauwelijks plaatsvindt in de ziekenhuizen. Dus ook dat een
mogelijke inkeer of verandering daar heel moeilijk kan optreden. Van
verzorgers kan dat slechts verwacht worden voor zover het hun eigen denkwerk
betreft. Want je kunt alleen echt aangesproken worden op wat je zelf bedacht
hebt, niet wat een ander bedacht heeft.
Onbevredigend blijft het.

Groet, Naud

Meer dan genoeg om cynisch van te worden, inderdaad.

Maar als je niet cynisch wílt worden dan is het een aardig idee om te onderzoeken hoe verandering soms wél tot stand komt.
Levinas kan daar licht op werpen maar er zijn beslist andere denkers die dat op hun manier ook doen.

Met vriendelijke groet,
Naud van der Ven

Sorry voor de late reactie maar ik ontdekte je bericht pas gisteren.
Het zou zeker interessant zijn om te onderzoeken waarom 30% van de organisatieveranderingen wél slaagt.
Immers, per saldo beschijft Levinas (en ik in zijn voetspoor) een positief gebeuren: de confrontatie met de ander kan verandering teweeg brengen. Ik zou inderdaad wel willen weten of bij die 30% de confrontatie à la Levinas aan de orde is geweest.

Met vriendelijke groet,
Naud van der Ven

Onomstotelijk mislukt 80 % van alle fusies.
“Maar mijn gevoel zegt wij horen daar niet bij,”
en er wordt ‘vrolijk,’ verdrietig of wat dan ook, over de medezeggenschap heengewalst, nadelen aan fusering klevend bliven onbespreekbaar. Hoeverder?

Vanavond zendt de Vpro in Tegenlicht Emron uit,
een portret van een bedrijf dat ten onder ging aan schaamteloze hebzucht en moreel verval. En verder
uit de Vpro-programmagids: mensen [ook aandetop] kunnen last krijgen van overmoed, arrogantie of wanhoop. De [hele] Am.bedrijfscultuur wordt geken- merkt door onvoorstelbare hebzucht, [astronomische bedragen, spirituele armoede mijnsinziens, John B] en synergetische [?] corruptie.” Aldus het citaat dat P. Vermaas geeft van P. Elkind en van A. Gibney
(resp. co-auteur en regisseur van resp. boek/article
or. in zakenblad Fortune [What's in A Word, Pim?]de dato March 2001, culminerend in Ned.2 uitzending van de 2-dlg.documentaire Ëmron:The smartest guys in the room. Met ‘dank’ aan (ref. nr.) ene Stanley Milgram, een psycholoog waar onze P. Vroon vroeger ook graag mee op de proppen kwam, en waar je niet vrolijk van wordt, wel gehoorzaam (in experimenten)