Filosofie/Manager isoleert zichzelf met ratio
Filosoof Naud van der Ven schreef als proefschrift een belangwekkend boek: Schaamte en Verandering. Het is een prachtige verhandeling over rationaliteitsschaamte. Naud zal op het Grote Rijnland Congres een workshop verzorgen. Als voorbereiding daarop treft u hierbij een interview van hem aan met het dagblad Trouw.
Trouw / de Verdieping | religie & filosofie | 16-11-2006 door Tim Houwen
Zeventig procent van alle organisatieveranderingen mislukt. Uit de ideeën van Levinas is af te leiden hoe dit komt, stelt filosoof Naud van der Ven. Hoeveel managers zouden Levinas gelezen hebben? Honderd? Duizend? In ieder geval niet veel. In zijn proefschrift ’Schaamte en verandering’ beweert Naud van der Ven dat de Franse filosoof Emmanuel Levinas (1906-1995) helpt bij het begrijpen van veranderingsprocessen in organisaties. Wat heeft Levinas te zoeken in organisaties? „In organisaties en in managementliteratuur staat rationaliteit – het gebruik van het redeneervermogen van de mens – hoog in aanzien. De manager staat daarbij symbool voor de denker binnen een organisatie. Levinas ziet rationaliteit als een dominant kenmerk van de westerse filosofie. Het rationele denken verheldert de wereld en maakt die beheersbaar. Maar de westerse filosofische traditie heeft ook de neiging om zich de wereld toe te eigenen via begrip en kennis.” Op welke wijze vertaalt u deze begrippen naar organisaties? „In organisaties rolt de manager de rationaliteit, die hij in zijn plannen ontvouwt, over zijn medewerkers uit. Hij denkt voor anderen die daar in mee moeten gaan en sluit daarbij mensen uit. Hij berooft mensen van hun eigenheid en voegt ze in in een gelijkgeschakelde rationele orde. Dat roept weerstand en verdriet op bij ’de ander’ die door dat denken wordt ingelijfd.” Waar leidt die weerstand toe? „De denker, manager, ziet zijn plannen door ’de ander’ ter discussie gesteld en wordt teruggefloten. Deze weerstand brengt de manager in existentiële verlegenheid: hij wordt in zijn uitoefening van de rationaliteit beschaamd. Door deze ’schaamtevolle confrontatie’ kan het denken tot zelfkritiek gebracht worden en leiden tot herziening van standpunten. Het reflectieve moment leidt dan tot een nieuwe, betere rationaliteit.” Voelen managers deze vorm van schaamte die u hier beschrijft? „Ik heb vijfentwintig interviews afgenomen en in iets minder dan de helft van de gevallen herkenden managers zich hierin.” Heeft u zelf zo’n schaamtevolle situatie meegemaakt? „Ja, nota bene bij mijn eigen onderzoek. Bij een van de interviews vroeg ik mijn gesprekspartner of hij die raadselachtige vormen van schaamte herkende. Hij kwam zelf met verschillende voorbeelden, maar niet die vorm van schaamte waar ik naar op zoek was. Nadat ik een uur had aangedrongen op die bepaalde vorm van schaamte zei hij: ’Datgene waar jij naar op zoek bent in mijn verleden, is dat niet precies wat jij op dit moment in gesprek met mij aan het praktiseren bent? Je hebt je schema’s in je hoofd, je weet precies wat je zoekt.’ Hij was gelukkig niet gekwetst, maar mijn schaamte was niet ver weg.” Is de hiërarchische verhouding tussen baas en medewerker niet gewoon het probleem? „Ja en nee. Ik ga ervan uit dat de manager iets goeds op het oog heeft voor alle betrokkenen. Hij gelooft in zijn rationaliteit en hiërarchie speelt hierbij geen rol. In een aantal gevallen is de manager door de confrontatie lamgeslagen en voelt hij zich onmachtig, hoewel hij formeel, juridisch en fysiek geen bevoegdheden verliest. Het feit dat de medewerker figureert in een door de manager gedefinieerde wereld leidt tot verdriet. Dit staat los van de hiërarchische verhouding. Het is zonder meer waar dat het verdriet versterkt wordt wanneer de denker een hogere positie heeft. Dan versterkt de hiërarchie het machtselement dat al in het gelijkschakelende karakter van het denken zelf besloten ligt.” Is irrationaliteit niet het grote probleem in organisaties? „Dat zou je inderdaad denken. Maar veel organisatieveranderingen mislukken, terwijl er toch goed over nagedacht is. Daar kan, zo zegt Levinas, iets anders dan rationaliteit uitkomst bieden. Voor Levinas is dat de ander. Die kun je misschien irrationeel noemen. In ieder geval is het iets anders dan rationaliteit, maar iets dat wel tegelijkertijd de oorsprong vormt van (nieuwe) rationaliteit.” Zou het helpen als je mensen meer inspraak geeft? „Meer inspraak is zeker niet slecht, maar is niet de oplossing, omdat het opnieuw rationaliteit is. Dat jij mensen er meer bij wilt betrekken, is jóuw plan. Door deze nieuwe rationaliteit kan het verdriet bij de ander opnieuw optreden. Rationaliteit heeft ook altijd iets misleidends: het is jouw eigen betekenisgeving die tot iets universeels gemaakt wordt.” Je ontsnapt dus nooit aan dit mechanisme. Want als je iets wil verbeteren ga je erover nadenken. „Precies, dit listige mechanisme gaat eindeloos door. De illustratie op de kaft van het boek geeft het probleem waar veel managers mee worstelen treffend weer. Terwijl Levinas de lezer aankijkt, tuurt de manager door het glas naar de buitenwereld die binnen zijn bereik lijkt te liggen. Maar het glazen plafond verhindert hem zich die buitenwereld toe te eigenen. Het glazen plafond is de metafoor die de onmacht van de manager symboliseert. Het plafond verhindert dat de veranderingsgezinde manager met zijn goede bedoelingen de gewenste resultaten behaalt.” Een sombere gedachte. „Nee, juist niet. Ik ben inderdaad geen managementgoeroe die een allesomvattende oplossing voor problemen in organisaties beweert te hebben gevonden, maar ik wil een specifiek probleem blootleggen. Met behulp van Levinas wil ik een taal aanbieden om met de pijnlijke ervaringen waar managers mee worden geconfronteerd, om te kunnen gaan. Bovendien wijst Levinas op een positieve doorbraak: het reflectieve moment leidt tot een betere rationaliteit. Vertaald naar organisaties: het nieuwe plan van de manager wint aan kwaliteit. Ik verzet me tegen al te veel somberheid of cynisme.” Naud van der Ven: Schaamte en verandering. Denken over organisatieverandering in het licht van de filosofie van Emmanuel Levinas. Uitgeverij Klement, Kampen, ISBN 9077070958, 272 blz., 24,95 euro.
7 comments Henk | Blogroll, Conferenties


Het artikel stelt dat 70% van alle organisatieveranderingen mislukt. Dat brengt me bij de vraag waarom het bij de overige 30% wel lukt. Het antwoord daarop zou wellicht een interessante aanvulling zijn op de theorie van Levinas.
Kan de macht (en alofniet onbewust-ongewenst misbruik) van managers ook anders breed gezien worden dan door er een Levinas bij te halen?
Onomstotelijk mislukt 80 % van alle fusies.
“Maar mijn gevoel zegt wij horen daar niet bij,”
en er wordt ‘vrolijk,’ verdrietig of wat dan ook, over de medezeggenschap heengewalst, nadelen aan fusering klevend bliven onbespreekbaar. Hoeverder?
Vanavond zendt de Vpro in Tegenlicht Emron uit,
een portret van een bedrijf dat ten onder ging aan schaamteloze hebzucht en moreel verval. En verder
uit de Vpro-programmagids: mensen [ook aandetop] kunnen last krijgen van overmoed, arrogantie of wanhoop. De [hele] Am.bedrijfscultuur wordt geken- merkt door onvoorstelbare hebzucht, [astronomische bedragen, spirituele armoede mijnsinziens, John B] en synergetische [?] corruptie.” Aldus het citaat dat P. Vermaas geeft van P. Elkind en van A. Gibney
(resp. co-auteur en regisseur van resp. boek/article
or. in zakenblad Fortune [What's in A Word, Pim?]de dato March 2001, culminerend in Ned.2 uitzending van de 2-dlg.documentaire Ëmron:The smartest guys in the room. Met ‘dank’ aan (ref. nr.) ene Stanley Milgram, een psycholoog waar onze P. Vroon vroeger ook graag mee op de proppen kwam, en waar je niet vrolijk van wordt, wel gehoorzaam (in experimenten)
Hallo Ton Soons,
Sorry voor de late reactie maar ik ontdekte je bericht pas gisteren.
Het zou zeker interessant zijn om te onderzoeken waarom 30% van de organisatieveranderingen wél slaagt.
Immers, per saldo beschijft Levinas (en ik in zijn voetspoor) een positief gebeuren: de confrontatie met de ander kan verandering teweeg brengen. Ik zou inderdaad wel willen weten of bij die 30% de confrontatie à la Levinas aan de orde is geweest.
Met vriendelijke groet,
Naud van der Ven
Hallo John,
Meer dan genoeg om cynisch van te worden, inderdaad.
Maar als je niet cynisch wílt worden dan is het een aardig idee om te onderzoeken hoe verandering soms wél tot stand komt.
Levinas kan daar licht op werpen maar er zijn beslist andere denkers die dat op hun manier ook doen.
Met vriendelijke groet,
Naud van der Ven
Maar nu de professional/medewerker, bijv. in de zorg die direct te maken heeft met alle rationele en irrationele veranderingen. Zij/hij moet wel z’n werk kunnen blijven doen ondanks de ingevoerde marktwerking (vertaal: bezuinigingen). Wat heeft Levinas’ filosofie haar nog te zeggen wanneer zij met schaamte (én frustratie) constateert dat tgv van alle veranderingen ze niet meer menswaardige zorg kan geven c.q. haar verantwoordelijkheid voor de Ander kan nemen?
Hallo Elbert,
Bij Levinas gaat het om wat er gebeurt als de een denkt voor de ander. De
denker kan zich ineens beschaamd voelen als hij ziet dat zijn goedbedoelde
plannen verkeerd uitpakken. Daarvoor is wel een rechtstreekse confrontatie
vereist tussen de denker en degene(n) voor wie hij heeft gedacht.
In de zorgsituatie die jullie bedoelen zal dat maar zeer gedeeltelijk het
geval zijn. Managers en beleidsmakers zitten daar in de rol van de denker
als het gaat om introductie van de marktwerking. Patiënten bevinden zich aan
het andere eind. Verpleegkundigen en verzorgers zitten daar precies
tussenin. Een weinig benijdenswaardige positie. Zij kunnen zich tegenover
patiënten zeer zeker schamen voor wat ze niet mogen of juist wel moeten
doen. Maar dat is niet de schaamte voor de eigen mooie plannen waar Levinas
het over heeft, want die komen in dit geval niet uit de koker van de
verzorgers. Die komen van de beleidsmakers maar die zitten weer op veilige
afstand van de patiënten.
Dat impliceert dat de ontmoeting met de Ander, opgevat als degene voor wie
je hebt gedacht, nauwelijks plaatsvindt in de ziekenhuizen. Dus ook dat een
mogelijke inkeer of verandering daar heel moeilijk kan optreden. Van
verzorgers kan dat slechts verwacht worden voor zover het hun eigen denkwerk
betreft. Want je kunt alleen echt aangesproken worden op wat je zelf bedacht
hebt, niet wat een ander bedacht heeft.
Onbevredigend blijft het.
Groet, Naud
Cheap airfares….
Airfares cheap discount air travel belize city. Cheap airfares. Cheap airfares ny san juan. Cheap airfares to hong kong. Cheap student airfares….